In *Maestro* krijgen Wolter Kroes, Kleine Viezerik, Michiel Romeyn, Tanja Jess, Catherine Keyl, Lenette van Dongen, Brecht van Hulten en Joep Sertons de kans van hun leven. Ze stappen het podium op, niet als zanger, acteur of entertainer, maar als leider van het indrukwekkende Holland Symfonia. Een orkest dat wacht op een gebaar, een blik, een ademhaling. En jij mag getuige zijn van dat moment waarin iemand die je kent van televisie of radio, plots in zijn of haar nakende om een symfonie tot leven te wekken. Het is kwetsbaar. Het is intens. Het is onvergetelijk.
Er is lachen, zeker. Want wie kent de onverwachte grappen van Kleine Viezerik niet? Of de warme energie van Wolter Kroes? Maar er is ook tranen. Tranen van ontroering, van spanning, van trots. Want dit is geen show waarin wordt gebluft. Dit is pas echt – het moment waarop iemand zichzelf overstijgt, waarin een droom vorm krijgt in noten en paukenslagen.
Stel je voor: het licht in de zaal dimt. De muzikanten schuiven aan. De spanning hangt in de lucht als een noot die nog niet is geslagen. En dan… dan komt hij. De eerste dirigent van de avond. Zweet in de handen, hart in de keel. En toch: de baton gaat omhoog. En jij zit erbij. Jij voelt het mee. Jij bent erbij toen het gebeurde.
Deze opnames zijn inmiddels een herinnering geworden. Een deel van de geschiedenis van een programma dat liet zien dat passie geen diploma nodig heeft. Dat emotie de sterkste dirigent is van allemaal.
De complete ervaring wacht op jou bij https://www.publiek-gezocht.nl.